Struktura Katedry/Instytutu

1. STRUKTURA INSTYTUTU

1.1. Rys historyczny – od początku Uczelni do chwili obecnej

Dzisiejszy Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji powstał z jednostek organizacyjnych, powoływanych w początkowym okresie istnienia Uczelni, jako zespoły dydaktyczne, związane z poszczególnymi przedmiotami, wprowadzanymi sukcesywnie od 1949 r. do programów studiów na Wydziale Mechanicznym. Jednostki te spontanicznie nazwano katedrami i stąd wzięły się takie nazwy, jak np. „Katedra Praktycznych Zajęć Warsztatowych”, „Katedra Obróbki Metali”, czy – wchodzące później w skład innych katedr – „Katedra Rysunków Technicznych”, „Katedra Geometrii Wykreślnej”. W ciągu lat 1950-1952 większość takich jednostek łączono w katedry zespołowe obsługujące kilka pokrewnych przedmiotów.

Warto zwrócić uwagę, że do końca 1952 r katedry i zakłady powoływano wewnętrznymi zarządzeniami Uczelni, a dopiero od lutego 1953 r powoływań i zatwierdzeń nazw poszczególnych jednostek dokonywało Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego przez ogłoszenie w Monitorze Polskim.

Pierwszymi jednostkami, które weszły w skład zespołowej Katedry Obrabiarek, przekształconej później (w 1970 r) w Instytut Technologii Budowy Maszyn były:

  1. Powołana w roku akad. 1949/50 Katedra (później Zakład) Praktycznych Zajęć Warsztatowych.
  2. Powołana w roku akad. 1949/50 Katedra Obróbki Metali.
  3. Powołana w roku akad. 1950/51 Katedra Obrabiarek do Obróbki Metali.

Kierownikiem tych trzech jednostek był profesor kontraktowy mgr inż. Jan Grajcar. Przyjął on w 1950 do pracy na stanowiska tzw. zastępców asystenta studentów Tadeusza Górniaka i Aleksandra Sosnowskiego, wyróżniających się absolwentów Technikum Mechanicznego w Częstochowie. W tymże czasie dla obsługi obrabiarek zatrudnił na stanowiskach technicznych tzw. instruktorów: Bogdana Brzozowskiego, Wacława Całusa, Zygmunta Kośnego, Zygfryda Smyłę, Edwarda Widawskiego i Henryka Zadwornego. Sekretarką tych katedr była Danuta Drymer. Należy tu nadmienić, że zespół ten włożył olbrzymi wysiłek dla zorganizowania laboratorium obrabiarkowego, utworzonego z kilkudziesięciu obrabiarek i urządzeń pomocniczych. Laboratorium to aż do 1954 r mieściło się na parterze tzw. „Koszar” przy ul. Dąbrowskiego w pomieszczeniach zajmowanych obecnie przez laboratoria informatyki.

4. Powołana w roku akad. 1951/52 Katedra Obróbki Metali Skrawaniem.

Kierownikiem jej został prof. kontr. mgr inż. Leonid Samsonow, poprzednio nauczyciel akademicki Politechniki Śląskiej, a wcześniej – Lwowskiej. Oprócz przedmiotów związanych z obróbką skrawaniem przejął on w roku 1953 wykłady i zajęcia laboratoryjne z metrologii technicznej, nazywane wówczas „Pomiary warsztatowe i pasowania”. Wcześniej – w roku 1951 przedmiot ten prowadził prof. kontr. dr inż. Jerzy Kołakowski, a w roku 1952 – prof. kontr. mgr inż. Włodzimierz Chojnowski. W katedrze Obróbki Metali Skrawaniem w roku 1952 zostali zatrudnieni na stanowiskach asystentów i zastępców asystentów: mgr inż. Stefan Skrzynecki, mgr inż. Lech Borczyk, Jerzy Ślęczka, Tadeusz Lechowski, Zbigniew Ziaja. Zespół ten, w którym szczegolnie wyróżniali się J. Ślęczka i T. Lechowski, uruchomił szereg atrakcyjnych ćwiczeń laboratoryjnych z zakresu obróbki skrawaniem, wykorzystujące w dużym stopniu doświadczenie wyniesione przez L. Samsonowa z Politechniki Śląskiej. Tenże zespół w 1953 r zorganizował i wyposażył w nowe urządzenia laboratorium metrologii, które zostało umieszczone w nowo wybudowanym budynku Wydziału Budowy Maszyn, na parterze w pomieszczeniu narożnym od strony południowo-wschodniej.

5. Powołana w roku akad. 1951/52 Katedra Narzędzi do Obróbki Skrawaniem.

Początkowo kierownikiem tej katedry był prof. kontr. mgr inż. Aleksander Smolarkiewicz, a od 1952 r – prof. kontr. mgr inż. Franciszek Wójcik, który w 1956 r przeszedł do Katedry Przeróbki Plastycznej. W latach 1951-52 na stanowisku asystenta pracował tu inż. Jan Kępiński.

6. Powołana w 1952 r Katedra Technologii Budowy Obrabiarek – jej kierownikiem został prof. kontr. mgr inż. Romuald Zwoliński. Obsługiwała ona prowadzoną tylko dla jednego rocznika (ok. 10 absolwentów z 1954 r) specjalizację „Technologia budowy obrabiarek”.

7. Powołana w 1952 r Katedra Technologii Silników Spalinowych. Była to katedra utworzona ze względu na prowadzenie specjalizacji „Technologia budowy silników spalinowych” – obejmującej zagadnienia technologii budowy maszyn i silników spalinowych. Specjalizacja ta była prowadzona tylko dla jednego rocznika (ok. 10 absolwentów z 1954 r). Kierownikiem tej katedry był prof. kontr. mgr inż. Franciszek Wietchy, zatrudniony w latach 1952-54, od 1953 formalnie przypisany do Katedry Obrabiarek.

Na początku 1953 r Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego wprowadziło szereg zmian dotyczących uczelni technicznych. Między innymi, 7 wyżej wymienionych „katedr” powołanych przez Uczelnię połączono w jedną katedrę zespołową pod nazwą „Katedra Obrabiarek”. Kierownikiem jej został z-ca prof. mgr inż. Jan Grajcar. W skład Katedry Obrabiarek weszły następujące zakłady:

  1. Zakład Budowy Obrabiarek – kierownik: z-ca prof. mgr inż. J. Grajcar,
  2. Zakład Narzędzi, Przyrządów i Obróbki Skrawaniem – kierownik: z-ca prof. mgr inż. L. Samsonow,
  3. Zakład Technologii Budowy Obrabiarek – kierownik: z-ca prof. mgr inż. R. Zwoliński.

W marcu 1956 r „Katedrę Obrabiarek” Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego przemianowało na „Katedrę Technologii Budowy Maszyn” z zakładami:

  • Budowy Obrabiarek,
  • Narzędzi, Przyrządów i Obróbki Skrawaniem,
  • Technologii Budowy Maszyn,
  • Bezpieczeństwa i Higieny Pracy.

Kierownicy katedry i trzech pierwszych zakładów pozostali ci sami, co w 1953 r. Jeśli chodzi o Zakład BHP, to istniał do 1962 r, a jego kierownikiem był w latach 1956-1959 z-ca prof. mgr inż. Stanisław Makan, prowadzący wykłady z BHP na wszystkich wydziałach (w okresie 1951-1954 był on kierownikiem Katedry Elektrotechniki w naszej Uczelni). W latach 1959-1962 wykłady te na Wydziale Budowy Maszyn przejął z-ca prof. mgr inż. L. Samsonow, a kierownictwo Zakładu BHP było nieobsadzone.

W maju 1956 r został zatrudniony w istniejącej już od września 1955 Politechnice Częstochowskiej prof. dr inż. Eugeniusz Kuczyński, specjalista z dziedziny obrabiarek, poprzednio pracownik Wojskowej Akademii Technicznej, a wcześniej – Politechniki Wrocławskiej. Przejął on kierowanie Katedrą Technologii Budowy Maszyn, zaś kierownicy zakładów pozostali nie zmienieni. Prof. E. Kuczyński kierował Katedrą TBM, aż do przejścia na emeryturę w 1964 r. W tym okresie trzech pracowników Katedry uzyskało stopnie doktora nauk technicznych, a mianowicie: J. Grajcar (1960); R. Zwoliński (1962); T. Lechowski (1962). Szczególnie w przypadku dwóch pierwszych prof. Kuczyński w znacznym stopniu pomógł w uzyskaniu doktoratu. Również po przejściu na emeryturę prof. Kuczyński udzielał pomocy czy nawet wręcz kierował przy wykonywaniu prac doktorskich innych pracowników Katedry.

W 1964 r, po przejściu prof. Kuczyńskiego na emeryturę kierownictwo Katedry TBM ponownie przejął J. Grajcar, nominowany w 1960 r na docenta, po uzyskaniu stopnia doktora. Kierownicy zakładów pozostali nie zmienieni, nazwy zakładów nie uległy zmianie, likwidacji uległ Zakład BHP.

W latach 1954-1965 ukształtował się „trzon kadry” pomocniczych pracowników naukowych, którzy w ciągu wieloletniej działalności dydaktycznej i organizacyjnej przyczynili się do wzbogacenia wyposażenia w urządzenia i aparaturę, wykonali różnorodne stanowiska dydaktyczne i badawcze, zorganizowali biblioteki zakładowe, opracowali bardzo dużo ćwiczeń laboratoryjnych, a ogólnie rzecz biorąc – nadali pewien styl pracy Instytutu. Można w tym gronie wymienić następujących pracowników:

  • w Zakładzie Budowy Obrabiarek: Stanisław Drabek (od 1954 r), Henryk Ludwikowski (od 1954 r), Krzysztof Tubielewicz (od 1962 r),
  • w Zakładzie Narzędzi, Przyrządów i Obróbki Skrawaniem: Tadeusz Lechowski (od 1952 r), Sławomir Rozanow (od 1954 r),
  • w Zakładzie Technologii Budowy Maszyn: Bogdan Zając (od 1961 r).

Kierownikiem warsztatów („Laboratorium Obrabiarkowego”) był w latach 1954-1969 S. Drabek, w latach 1969-1975 H. Ludwikowski. Laboratorium metrologii w latach 1953-1961 było kierowane przez T. Lechowskiego. W latach 1964-1975 nadzór nad laboratoriami metrologii i obróbki skrawaniem sprawował S. Rozanow.

W 1969 przeszedł na emeryturę doc. dr inż. R. Zwoliński (na stanowisko docenta powołany w 1967 r). Kierownictwo Zakładu Technologii Budowy Maszyn przejął st. wykł. mgr inż. L. Samsonow. Kierownikiem Zakładu Narzędzi, Przyrządów i Obróbki Skrawaniem został doc. dr hab. inż. Tadeusz Lechowski, który stopień doktora habilitowanego uzyskał w styczniu 1968 r. i został powołany na stanowisko docenta etatowego w grudniu 1968 r. Zakład Budowy Obrabiarek przyjął nazwę Zakładu Budowy Obrabiarek do Metali, a kierownictwo tego zakładu, obok kierownictwa Katedrą Technologii Budowy Maszyn, sprawował w dalszym ciągu doc. dr inż. J. Grajcar.

W maju 1970 r. zarządzeniem Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego zlikwidowano katedry i zakłady, łącząc je w większe jednostki – instytuty. Katedra TBM uniknęła połączenia z innymi katedrami i została przekształcona w Instytut Technologii Budowy Maszyn z zakładami, których nazwy i kierownictwa nie zmieniły się. Na dyrektora Instytutu desygnowano doc. dr inż. J. Grajcara. Przemianowanie Katedry na Instytut nie wprowadziło więc istotnych zmian, poza tym, że zniesiono przypisanie poszczególnych laboratoriów do zakładów, co zaowocowało mniejszą dbałością o sprzęt i obniżeniem odpowiedzialności dydaktycznej w ćwiczeniach laboratoryjnych. Z drugiej strony – ułatwiło to prace badawcze przez łatwiejszy dostęp do aparatury i urządzeń.

W roku 1973 dyrektorem Instytutu TBM został doc. dr hab. inż. Tadeusz Lechowski, na zastępcę dyrektora powołano st. wykł. mgr inż. Henryka Ludwikowskiego. Liczba zakładów została zmniejszona do dwóch: Zakładu Obrabiarek, w którym kierownikiem został adiunkt dr inż. Krzysztof Tubielewicz i Zakład Technologii Obróbki Skrawaniem i Narzędzi, gdzie kierownikiem był st. wykł. mgr inż. Sławomir Rozanow. Zmiany zakładów były częściowo spowodowane przemianami w profilach nauczania – w miejsce dotychczas, prowadzonej od 1956 r. przez Instytut TBM specjalności „Obrabiarki, narzędzia i technologia budowy maszyn” wprowadzono specjalność „Obrabiarki i urządzenia technologiczne” z kierunkiem dyplomowania „Obrabiarki” oraz specjalność „Technologia maszyn” z kierunkiem dyplomowania „Obróbka skrawaniem” i „Projektowanie procesów technologicznych”. W latach 1973-1975 zagospodarowano bazę lokalową, m.in. przebudowując balkon na hali obrabiarek, dzięki czemu uzyskano 6 nowych pomieszczeń.

W 1975 roku na dyrektora Instytutu TBM został powołany doc. dr inż. Stanisław Drabek. W Instytucie TBM powołano dwóch zastępców dyrektora. Funkcję z-cy d/s dydaktycznych pełnił w latach 1975-1979 st. wykł. mgr inż. H. Ludwikowski, z-cą d/s naukowych był w latach 1975-1978 st. wykł. mgr inż. S. Rozanow, a później – doc. dr inż. K. Tubielewicz (1978-1979). Od roku 1979 powrócono do jednego zastępcy – był nim w latach 1979-1981 dr inż. K. Łyczko, a w latach 1982-1984 – dr inż. W. Baranowski. Utworzono ponownie 3 zakłady:

  • Zakład Obrabiarek – kierownicy: doc. dr inż. K. Tubielewicz (1975-1978) i doc. dr inż. J. Koszkul (1978-1984) – absolwent naszej Uczelni z 1962 r, który uzyskał doktorat w 1975 r i do Instytutu przeszedł z przemysłu w 1976 r na stanowisko docenta.
  • Zakład Obróbki Skrawaniem i Narzędzi (kierownik: prof. dr hab. inż. T. Lechowski),
  • Zakład Projektowania Procesów Technologicznych (kierownik: w latach 1975-1979 adiunkt dr inż. Bogdan Zając, w latach 1979-1984 doc. dr inż. K. Tubielewicz).

Kierownikiem laboratoriów i pracowników technicznych został mgr inż. Stefan Ucieklak (1976-1998).

Należy nadmienić, że w okresie sprawowania funkcji dyrektora Instytutu przez docenta S. Drabka (1975-1984) bardzo duży nacisk położono na wykonywanie prac doktorskich, co przy wcześniej przygotowanych stanowiskach badawczych i przeprowadzonych pracach wstępnych oraz przy sprzyjających warunkach zewnętrznych, dało efekt w postaci obronionych 15 doktoratów.

Również prace badawcze, wykonywane dla gospodarki narodowej prowadzone były bardzo intensywnie, co zaowocowało szeregiem wdrożeń w ramach tzw. problemów węzłowych i resortowych. Przykładem mogą być prace z zakresu narzędzi do kół zębatych prowadzone pod kierunkiem prof. T. Lechowskiego, prace badawcze dotyczące procesów nagniatania kierowane przez doc. K. Tubielewicza, a także prowadzone przez różne zespoły: badania wykonywane dla Instytutu Obróbki Skrawaniem z dziedziny skrawalności i skrawności, opracowania dotyczące wygniatania gwintów, prace dotyczące wierteł do głębokich wierceń, opracowanie technologii i wykonywanie implantów medycznych (płytki Daaba i endoprotezy stawu biodrowego) oraz instrumentariów chirurgicznych.

W tym też czasie (do roku 1982) kontynuowana była nawiązana w 1968 r współpraca z moskiewskim Instytutem Obrabiarkowo-Narzędziowym STANKIN, do którego pracownicy Instytutu TBM wyjeżdżali na staż, a także w celu wykonywania doktoratu.

W roku 1984 dyrektorem Instytutu mianowano doc. dr inż. Stefana Waczyńskiego, który przeszedł z Instytutu Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn, a wcześniej – w latach 1974-75 pracował w Zakładzie Obrabiarek. Zastępcą dyrektora został doc. dr inż. Józef Koszkul. Nazwa Instytutu pozostała nie zmieniona. Liczbę zakładów zmniejszono do dwóch:

  • Zakładu Obrabiarek i Procesów Technologicznych (kierownik: doc. dr inż. S. Drabek),
  • Zakładu Obróbki Skrawaniem i Narzędzi (kierownik: prof. dr hab. inż. T. Lechowski).

Ten układ pozostał do 1991 r, kiedy kierowanie Instytutem objął prof. dr hab. inż. T. Lechowski. Zastępcą dyrektora pozostał doc. dr inż. Józef Koszkul, zaś na kierownika Zakładu Obróbki Skrawaniem i Narzędzi powołano dr inż. T. Nieszporka. Doc. dr inż. S. Waczyński przeszedł do Instytutu Obróbki Plastycznej Metali i Tworzyw Sztucznych. W 1992 r, po zatwierdzeniu habilitacji, J. Koszkul otrzymał stanowisko profesora P.Cz. i przeszedł również do Instytutu Obróbki Plastycznej Metali i Tworzyw Sztucznych, co było związane m.in. z jego badaniami i specjalizacją w dziedzinie tworzyw termoplastycznych. Również w 1992 na emeryturę odszedł doc. dr inż. S. Drabek. Przy zmniejszonej liczbie samodzielnych pracowników naukowych Instytut nie spełniał wymogów formalnych i został przekształcony w katedrę, która w 1993 r przyjęła nazwę „Katedra Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji” – bardziej odpowiadającą zakresowi prowadzonych badań i zajęć dydaktycznych. Katedra miała trzy zakłady:

  • Zakład Obrabiarek Skrawających przemianowany od 1993 na Zakład Obrabiarek i Automatyzacji Procesów Produkcyjnych (kierownicy: do 1996 r – dr inż. Rygałło, od 1996 r – dr inż. T. Złoto),
  • Zakład Obróbki Skrawaniem i Narzędzi (kierownik: dr inż. T. Nieszporek),
  • Zakład Projektowania Procesów Technologicznych, przemianowany w 1993 na Zakład Technologii Maszyn (kierownik: dr hab. inż. K. Tubielewicz prof. P.Cz.).

Funkcję zastępcy kierownika Katedry pełnił dr inż. S. Hulboj.

W czasie kierownictwa prof. Lechowskiego (1991-1996) szczególny nacisk położył on na komputeryzację prac badawczych i zajęć dydaktycznych. Bogato wyposażono Katedrę w sprzęt komputerowy, uruchomiono dwie pracownie komputerowe, wykonano lokalną sieć komputerową z dostępem do INTERNETU, skomputeryzowano pomiary związane z badaniami warstwy wierzchniej, sprawdzono i wdrożono do dydaktyki programy symulujące procesy obróbki. Zostały daleko zaawansowane działania dla uruchomienia układów komputerowego sterowania obrabiarkami. Wszystko to umożliwiło unowocześnienie dydaktyki w prowadzonych przez Katedrę specjalnościach, a także prowadzenie zajęć dla nowo utworzonego na naszym Wydziale kierunku „Informatyka”.

W 1996 r na kierownika Katedry został powołany K. Tubielewicz, który po uzyskaniu w 1991 r stopnia doktora habilitowanego w 1992 został mianowany prof. P.Cz., na zastępcę został powołany dr inż. K. Łyczko. Na początku 1997 r do pracy w Katedrze przyjęto prof. dr hab. inż. Rościsława Melechowa i prof. dr hab. inż. Józefa Jezierskiego. W marcu 1997 roku na wniosek Rady Wydziału Senat podjął decyzję przekształcenia Katedry w Instytut z zachowaniem poprzedniej nazwy. W 1998 roku doszło do zmiany na stanowisku kierownika laboratoriów i pracowników technicznych – mianowanego na stanowisko starszego wykładowcy mgr S. Ucieklaka – zastąpił inż. K. Sterczewski, funkcję tę pełniąc do chwili obecnej. W 1999 roku nastąpiła zmiana na stanowisku zastępcy dyrektora Instytutu – obejmującego funkcję dziekana ds. nauczania dr inż. K. Łyczko zastąpił dr inż. H. Czarnecki.

W 1998 roku Instytut w ramach współpracy naukowej i naukowo-technicznej z zagranicą podpisał umowę z Wydziałem Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej oraz Fizyko-Mechanicznym Instytutem Akademii Nauk Ukrainy we Lwowie.

Prof. dr hab. inż. K. Tubielewicz pełnił funkcję dyrektora Instytutu do 2005 roku. W okresie pełnienia funkcji dyrektora przez prof. K. Tubielewicza (1996 – 2005) ranga naukowa Instytutu wzmocniła się nie tylko na skutek przyjęć zewnętrznych osób tytularnych, ale również w efekcie rozwoju kadry pracowników jednostki. W 1999 roku rozprawę habilitacyjną obronił dr inż. T. Nieszporek w wyniku czego mianowany został na stanowisko profesora P.Cz. W roku 2001 K. Tubielewicz uzyskał tytuł profesora nauk technicznych nadany przez Prezydenta RP, a w roku 2002 stanowisko profesora zwyczajnego. W roku 2004 zatwierdzona została rozprawa habilitacyjna dr inż. J. Musialika, który został mianowany na stanowisko profesora P.Cz. W międzyczasie doszło również do 6-ciu obron prac doktorskich. Okres kierowania działalnością Instytutu przez prof. K. Tubielewicza – to okres, w którym systematycznie unowocześniono bazę badawczą i dydaktyczną, czego dowodem są m.in. zakupy: obrabiarek CNC tokarki TPS 20N (1996) i frezarki FYS 16NM (1997), oprogramowania inżynierskiego CAE – Ideas Master (1999), współrzędnościowej maszyny pomiarowej Eclipse 700 CNC (2000), a także przejęcie od firmy Astor i wdrożenie w proces dydaktyczny robota przemysłowego GMFanuc Robotics S-420 F (2005). Lata 1996 – 2005 – to również okres „ożywionej działalności” publicystycznej pracowników Instytutu. Ponadto dzięki staraniom dyrektora Instytutu prof. K. Tubielewicza, który jednocześnie pełnił funkcję kierowniczą w Instytucie Edukacji Technicznej Akademii im. J. Długosza w Częstochowie, zostały uruchomione, na kierunku kształcenia Mechanika i Budowa Maszyn, uzupełniające studia magisterskie o specjalności nauczycielskiej

Od 2005 roku dyrektorem Instytutu jest dr hab. inż. Tadeusz Nieszporek prof. P. Cz., a jego zastępcą dr inż. Piotr Boral. Funkcje kierowników jednostek podstawowych Instytutu sprawują:

  • Zakładu Obrabiarek i Automatyzacji Systemów Produkcyjnych – dr inż. T. Złoto,
  • Zakładu Obróbki Skrawaniem i Narzędzi – dr inż. A. Piotrowski,
  • Zakładu Technologii Maszyn – prof. P.Cz. dr hab. inż. J. Musialik (do 2006 r), dr inż. K. Łyczko (od 2006 r), dr hab. inż. H. Czarnecki (od 2008 r).

W latach 2005-2008, tj. w okresie kierowania działalnością Instytutu przez prof. P.Cz. dr hab. inż. T. Nieszporka, podjęto współpracę z takimi firmami, bądź ich przedstawicielstwami, jak: MAZAK (obrabiarki CNC), SMC (elementy i układy pneumatyki), Mitsubishi (układy sterowania, napędowe i automatyki), SANDVIK (narzędzia skrawające). W przedstawicielstwach tych firm studenci mają możliwość odbywania praktyk, bądź prowadzone są tam wyjazdowe zajęcia laboratoryjne. Z wykorzystaniem elementów pneumatyki SMC i sterowników PLC Mitsubishi zbudowano dwa stanowiska dydaktyczne do laboratorium na nowym kierunku Mechatronika. Od firmy MAZAK Instytut otrzymał oprogramowanie CPC (Cyber Production Center) do budowy i monitorowania elastycznych systemów produkcyjnych oraz symulator MATRIX CAM do programowania obrabiarek CNC firmy MAZAK. W ramach współpracy z firmą SANDVIK istnieje możliwość otrzymania narzędzi dla potrzeb dydaktycznych i badań prowadzonych w Instytucie. Zmodernizowano układ sterowania manipulatora RIMP 401 zastępując macierz diodową nowoczesnym sterownikiem PLC z Graficznym Panelem Sterowania (GOT) firmy Mitsubishi. W roku 2008 Instytut z otrzymanej dotacji z KBN zakupił aparaturę badawczą firmy Taylor Hobson do kompleksowego pomiaru chropowatości i stereometrii warstwy wierzchniej (profilografometr New Form Talysurf) oraz do kompleksowego pomiaru kształtu i parametrów konturu (Talyrond 365) z niezbędnym oprogramowaniem komputerowym (Ultra Surface, Ultra Contour, Talymap Platinum oraz Ultra Roundness). Laboratorium z zakresu pomiarów struktury geometrycznej powierzchni i pomiarów kształtu otrzymało status laboratorium referencyjnego na kraje Europy Środkowej i Wschodniej firmy Taylor Hobson.

W roku 2007 otwarto studia podyplomowe o specjalności „Automatyzacja i eksploatacja maszyn i systemów produkcyjnych”. W roku 2007 opublikowana została monografia dr inż. T. Złoto, która w 2009 roku została obroniona jako praca habilitacyjna. W roku 2008 opublikowana została monografia dr inż. H.Czarneckiego, zaś w listopadzie 2008 roku doszło do obrony pracy habilitacyjnej. W latach 2005-2008 doszło również do obron 4 prac doktorskich.
Normalne funkcjonowanie Instytutu, na które składa się całokształt działań naukowo – badawczych, dydaktycznych i organizacyjnych przeplatany jest przez nagłe i zapadające głęboko w pamięci – radosne i smutne wydarzenia. Bardzo bolesnym dla losów Instytutu okazał się rok 2006, kiedy w okresie 1-go kwartału zmarło dwóch bardzo aktywnych naukowo pracowników:

  • 30 stycznia 2006 roku – prof. dr hab. inż. Rościsław Melechow,
  • 1 kwietnia 2006 roku – po długiej chorobie prof. P.Cz. dr hab. inż. Jan Musialik.

W okresie działalności Instytutu wypromowano ponad 2000 magistrów inżynierów i inżynierów z zakresu specjalności: obrabiarkowych, obróbki skrawaniem i narzędzi, technologii maszyn oraz nauczania przedmiotów technicznych. W zakresie rozwoju naukowego Instytutu – doszło do obron 39 doktoratów, 6-ciu pracowników obroniło rozprawy habilitacyjne, a dwóch uzyskało tytuł profesora.

1.2. Pracownicy Instytutu w okresie 60-lecia (zatrudnieni na pierwszym etacie)

Wykaz pracowników podano wg kolejności lat rozpoczęcia pracy, w porządku alfabetycznym, w 3 grupach: nauczycieli akademickich, pracowników technicznych i pracowników administracyjnych. W przypadku przejścia pracownika w trakcie zatrudnienia z jednej grupy do innej – kwalifikowano do grupy, w której obecnie pracuje lub w której zakończył pracę. Tytuły, stopnie naukowe lub zawodowe podano jako posiadane obecnie lub w chwili zakończenia pracy w Instytucie. W nawiasach umieszczono lata okresu zatrudnienia w Instytucie.

Nauczyciele akademiccy

  • doc. dr inż. Jan GRAJCAR (1949-1977)
  • inż. Tadeusz GÓRNIAK (1950-1953)
  • inż. Aleksander SOSNOWSKI (1950-1953)
  • inż. Jan KĘPIŃSKI (1951-1952)
  • inż. Henryk MAGNUSKI (1951-1955)
  • mgr inż. Aleksander SMOLARKIEWICZ (1951-1952)
  • inż. Jerzy ŚLĘCZKA (1951-1955)
  • mgr inż. Lech BORCZYK (1952-1954)
  • prof. dr hab. inż. Tadeusz LECHOWSKI (1952-1998)
  • inż. Mieczysław PARDELA (1952-1958)
  • mgr inż. Leonid SAMSONOW (1952-1977)
  • mgr inż. Stefan SKRZYNECKI (1952-1953)
  • mgr inż. Franciszek WIETCHY (1952-1954)
  • mgr inż. Franciszek WÓJCIK (1952-1956)
  • Zbigniew ZIAJA (1952)
  • doc. dr inż. Romuald ZWOLIŃSKI (1952-1969)
  • doc. dr inż. Stanisław DRABEK (1954-1992)
  • mgr inż. Henryk LUDWIKOWSKI (1954-1988)
  • mgr inż. Sławomir ROZANOW (1954-1998)
  • mgr inż. Jerzy RÓŻAŃSKI (1954-1957)
  • mgr inż. Henryk DURLAK (1955-1956)
  • mgr inż. Bogusław ŁUKOMSKI (1955-1962)
  • prof. dr inż. Eugeniusz KUCZYŃSKI (1956-1964)
  • mgr inż. Stanisław MAKAN (1956-1958)
  • mgr inż. Czesław PIĘTAK (1957-1958)
  • mgr inż. Zbigniew BAŁCZEWSKI (1961-1964)
  • dr inż. Bogdan ZAJĄC (1961-1995)
  • prof. dr. hab. inż. Krzysztof TUBIELEWICZ (od 1962 do października 2009)
  • mgr inż. Liliana BUBEL (1963-1971)
  • dr inż. Ryszard LEWKOWICZ (1964-1975)
  • dr inż. Bogdan STODOLNIK (od 1965 do 2005)
  • mgr inż. Wiesław GRONOWSKI (1968-1969)
  • dr inż. Adam WIECZOREK (1968-1996)
  • dr inż. Stanisław HULBÓJ (od 1969 do 2009)
  • mgr inż. Wiesław POSTAWA (1969-1972)
  • mgr inż. Stefan UCIEKLAK (od 1969 do 2009)
  • mgr inż. Waldemar DUDEK (1970-1974)
  • mgr inż. Zdzisław LUDWIN (1970-1974)
  • dr inż. Kazimierz ŁYCZKO (od 1970 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Zbigniew WRÓBLEWSKI (1970-1977)
  • dr hab. inż. Jan MUSIALIK prof. P.Cz. (od 1971 do 2006)
  • dr inż. Zbigniew ŚCIUBIDŁO (1971-1993)
  • dr inż. Zygmunt ŻEGOTA (1971-1993)
  • mgr inż. Edward KOWASZ (1972-1978)
  • mgr inż. Andrzej ORDON (1972-1984)
  • mgr inż. Marian PLUTA (1972-1975)
  • dr inż. Zygmunt PROSZEWSKI (1972-1987)
  • mgr inż. Kazimiera TATAR (od 1972 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Ludwika BOROWIK-JĘDRZEJEWSKA (1973-1984)
  • dr hab. inż. Henryk CZARNECKI prof. P.Cz. (od 1973 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Piotr MAZUR (1973-1979)
  • mgr inż. Henryk PŁASKA (1973-1982)
  • dr inż. Wojciech STANISZ (od 1973-2006)
  • dr inż. Włodzimierz BARANOWSKI (1974-1986)
  • mgr inż. Tadeusz CIESIELSKI (1974-1975)
  • mgr inż. Stanisław MUSIAŁ (1974-1983)
  • dr hab. inż. Tadeusz NIESZPOREK prof. P.Cz. (od 1974 do chwili obecnej)
  • doc. dr inż. Stefan WACZYŃSKI (1974-1975 i 1984-1991)
  • mgr inż. Marian KAMASIŃSKI (1975-1978)
  • mgr inż. Bogusław KOWINA (1975-1981)
  • mgr inż. Eugeniusz KUPIS (1975-1984)
  • mgr inż. Bronisław MATUSZCZYK (1975-1979)
  • mgr inż. Marian WITASZCZYK (1975-1983)
  • dr hab. inż. Tadeusz ZŁOTO prof. P.Cz. (od 1975 do chwili obecnej)
  • dr hab. inż. Józef KOSZKUL prof. P.Cz. (1976-1992)
  • mgr inż. Adam JURKIEWICZ (1979-1982)
  • mgr inż. Mirosław KULA (1980-1982)
  • dr inż. Andrzej MILLER (1980-1987)
  • dr inż. Andrzej RYGAŁŁO (od 1980 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Mirosław SZCZESIAK (1980-1989)
  • dr inż. Ryszard WOLNY (od 1982 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Jerzy WINCZEK (1983-1989)
  • mgr inż. Wiesław SZYMAŃSKI (1984-1994)
  • mgr inż. Stanisław KURDZIEL (1986-1987)
  • dr inż. Andrzej ZABORSKI (od 1987 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Tomasz MARKIEWICZ (1990-1992)
  • mgr inż. Henryk OLEARCZUK (1990-1992)
  • mgr inż. Stefan WACZYŃSKI jr. (1990-1992)
  • mgr inż. Bogdan WRZESIŃSKI (1990-1992)
  • mgr inż. Leszek BARYŁA (1993-1996)
  • dr inż. Piotr BORAL (od 1993 do chwili obecnej)
  • dr inż. Marek KĘSY (od 1993 do chwili obecnej)
  • dr inż. Andrzej PIOTROWSKI (od 1993 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Grzegorz KACZMAREK (1994-1997)
  • mgr inż. Grzegorz ŁAWNICZEK (1996-1998)
  • dr inż. Piotr PASZTA (od 1996 do chwili obecnej)
  • dr inż. Rafał GOŁĘBSKI (od 1999 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Krzysztof CHWASTEK (od 1997 do 2000)
  • prof. dr hab. inż. Józef JEZIERSKI (od 1997 do 2005)
  • prof. dr hab. inż. Rościsław MELECHOW (od 1997 do 2006)
  • dr inż. Borys BOROWIK (od 1998 do chwili obecnej)
  • dr inż. Katarzyna CZECH-DUDEK (od 1998 do chwili obecnej)
  • dr inż. Piotr DUDEK (od 1998 do 2006)
  • mgr inż. Artur WODZYŃSKI (od 1998 do 2005)
  • mgr inż. Elżbieta BEDNAREK (od 2001 do 2005)
  • mgr inż. Robert LIS (od 2001 do 2006)
  • dr inż. Robert ZARZYCKI (od 2005 do 2008)
  • mgr inż. Michał ŚPIEWAK (od 2000 do października 2009)
  • dr inż. Michał SOBIEPAŃSKI (od 2008 do chwili obecnej)

Pracownicy techniczni

  • Zygmunt KOŚNY (1949-1969)
  • Bogdan BRZOZOWSKI (1950-1951)
  • Wacław CAŁUS (1950-1954)
  • Zygfryd SMYŁA (1950-1957)
  • Edward WIDAWSKI (1950-1960 i 1971-1981)
  • Henryk ZADWORNY (1950-1957)
  • Aleksander KEMPA (1952-1992)
  • Stanisław ŻEGOTA (1952-1953 i 1957-1973)
  • Stanisław GRZEBYK (1953-1954)
  • Aleksander KARCZ (1953-1954)
  • Zygmunt GAŁKOWSKI (1954-1993)
  • Stanisław MUCHA (1955-1981)
  • Tadeusz WILCZYŃSKI (1955-1960)
  • mgr inż. Władysław KUSIAKIEWICZ (1956-1958)
  • Edward MOSKALIK (1956-1958)
  • Jerzy ZAREMBA (1957-1985)
  • Rajmund PIĄTKOWSKI (1958-1960)
  • Kazimierz ROBAK (1958-1961)
  • inż. Janusz CZECH (1959-1972)
  • Mirosław GORGUL (1961-1997)
  • Zdzisław WOŹNIAK (1961-1975)
  • inż. Jerzy Danowicz (1965-1972)
  • inż. Jan PAWEŁOSZEK (1967-1975)
  • inż. Wiktor MIAKINNIK (1969-1976)
  • Mirosław MERTA (1972-1973)
  • Edward SIWEK (od 1972 do 2003)
  • inż. Zdzisław KOZAKIEWICZ (1973-1983)
  • Zbigniew POŁACIK (1973-1991)
  • mgr inż. Aleksander RUBIN (1973-1998)
  • inż. Tadeusz PRUCIAK (od 1974 do chwili obecnej)
  • Henryk RÓŻYCKI (1974-1991)
  • Zdzisław BRYNIAK (1975-1976)
  • Paweł KUŚMIERZ (1978-1981)
  • mgr inż. Andrzej ZWOLSKI (1980-1993)
  • inż. Krzysztof STERCZEWSKI (od 1982 do chwili obecnej)
  • Piotr GRZELIŃSKI (od 1985 do chwili obecnej)
  • mgr inż. Andrzej OKULARCZYK (1988-1989)
  • Zbigniew WÓJCIK (1991-1993)

Pracownicy administarcyjni

  • Danuta DRYMER (1949-1950)
  • Regina ZAJĄCZKOWSKA (1956-1961)
  • Halina JONKIS (1961-1996)
  • Halina SOSIŃSKA (1973-1975)
  • Barbara KACZOROWSKA (1975-1980 i od 1994 do 2000)
  • Anna KUBIAK (1980-1994)
  • mgr Barbara PRZEPIÓRKA (od 1980 do chwili obecnej)